Zgagi w pobliżu studni

Mieszkał kiedyś w świecie stare- Stara babcia, żyła z stadem gęsi i gęsi w ukośniku między górami, gdzie była mała chata. Każdego ranka stary wziął Kostur i poszedł, leasing, w lesie. Stało się stare do pracy, a ona pracowała więcej niż pozwolić jej lata. Poszedła trawę do swojej gęsi i gęsi, zebrał dzikich jabłek i gruszek, które mogły tylko zdobyć rękę, a ona przywiozła ją w plecy domu. Gdyby poznała kogoś po drodze, witała go przywitałem: Dobry dzień, słodkie ziemskie, a dziś pogoda jest dobra. Prawdopodobnie zdumiony, że mam trawę, ale każdy powinien nosić obciążenie na ramionach. Z synem, cicho szepnął do niego:

- jesteś starym człowiekiem, to czarownica.

w jakiś rano przeszedł przez las Piękny młody człowiek. Słońce świeciło jaskrawo, śpiewał ptaki, a fajna bryza przeleciała. Młody człowiek był pełen radości i zabawy. Po drodze nikt nie spotkał i nagle widział starą czarownicę, stała na kolanach i wyciąć ziołem z ziołem. Zdobyła się w torbie na całą grupę, a były dwa kosze, pełne dzikich gruszek i jabłek - Co robić, moje słodkie, noszone, odpowiedziała – dzieci bogatych ludzi nie muszą tego robić. O tym chłopom powiedzieć: - Szukam nic, nie pozbywaj się garbu. - Może mi pomożesz? Powiedziała, kiedy zatrzymał ją przez jego krąg – wtedy masz silne, a młode stopy, będzie to łatwe dla ciebie. A mój dom nie jest tak daleko stąd, stoi za nim. Mallow. TUTAJ TUTAJ – Raz lub dwa i wszystko. poszedł młody człowiek nad starym. - Mój ojciec, choć chłopski, odpowiedział, ale bogaty wykres, Ale że wiedziałeś, że nie tylko chłopi są w stanie nosić ciężkie, jestem twoim dzianiem. - spróbuj, powiedział stary, – będę mi miły dla mnie. Będzie musiała ci, prawda, przejść przez godzinę, ale co to dla ciebie? I muszą też go nosić. Kiedy młody wykres usłyszał, że trzeba było iść przez całą godzinę, wydawało mu się nieco dziwne, ale nie pozwoliło mu odejść; Włożyła go na jego dzianiny i dał oba koszyki. - tutaj widzisz – powiedziała, nie jest to trudne. - Nie, nie całkiem łatwo, odpowiedział Wykres, a jego twarz stała się smutna – twoja dzianie, więc ciągnie jej ramiona, podobnie jak jej kamienie i jabłka i gruszki do wagi jako ołów. Mogę ledwie oddychać. Naprawdę chciałby go rzucić na ziemi, ale stary nie pozwolił. Młody człowiek, a on nie chce znieść tego, co jestem starego, już nie noszony. W słowach jesteś dobry, ale jak zdobyć firmę, odmawiasz. Cóż, co stoisz – kontynuowała, – i robiąc wszystko tak powoli, Anu, żwawo wspinając się na nogi! Teraz nikt nie usunie od ciebie tego dziana, jakby żyli – stało się go. Krople potu wykonywane w nim na czole i zbiegły się, a następnie gorąco, a potem zimno, na plecach. - babcia – powiedział młody człowiek, nie mam siły, mam trochę odpoczynku. - Nie, jest tutaj niemożliwe, – odpowiedział stare, – w jaki sposób przyjdzie do miejsca, wtedy będziesz mógł się zrelaksować, a teraz musisz iść naprzód. Skąd wiedzieć, czy wszystko to na korzyść, jak przyrost. Wrócił i tak nie mogłem pozbyć się dziania. i stare, patrząc na niego, śmiał się i wskoczył do niego na jego opiece. - jak mój przyjaciel, Nie jestem już zły – powiedziała, – rumieni się, jak kogut, który wzrośnie zebrać. Przyciągnij cały pacjent zużycia, a kiedy wrócisz do domu, już robię hojnie panie na herbatę. Co to było zrobić? Musiałem założyć losę i cierpliwie pomachał po starej. Wydawało się, że staje się bardziej trwała, a jego wszystko jest trudniejsze. Nagle stare skoczył, powiedziała na dzianie i usiadła na nią; A która nie była literatura, a wagowo okazało się być znacznie cięższe niż dziewczyna tłusty chłopska. Młodszy gospodarzem kolanami, a kiedy się zatrzymał, był stary, bilający swój pręt i rzucił nogi na nogi. Każdego dnia umierający, zerwał się do góry, a kiedy był już gotowy upaść, w końcu dostał stary dom. Kiedy widzieli gęsi stare, zalaliśmy skrzydłami, wyciągnęli szyje, rzucili się do niej w kierunku i krzyknął do niej: Ulya, blady, blado! Podążając za jej stadem, trzymając się w rękach choroby, starszego birylowania, kobieta zdrowa i świetna do wysokości, ale strasznie brzydka, jak noc? Nie byłeś tak długo Wyobrażasz sobie siebie, kiedy jestem zmęczony, sam zasadził mnie do moich ramion. Tak i droga do nas nie wydawało się długo, byliśmy zabawni, że żartowaliśmy ze sobą. Wreszcie starego dotarło do ziemi, usunięto Od tyłu młodego męża dziewiarskiego, wziął go z rąk koszy, spojrzał w niego witamy i powiedział: - cóż, teraz usiądź w ciemno i odpoczynek. Szczerze zarobiłeś twoje zarobki, a na pewno otrzymasz to młody człowiek, masło w ogniu nie powinien być nalany; Nadal się w tobie zakochuje. Młody wykres nie wiedział, płakać go lub śmiał się. – Takie piękno – pomyślał: Tymczasem stary pieścił i pogłaskał jego gęś i gęś, jakby dzieci, a potem weszła do domu z córką. A młody człowiek, w międzyczasie rozciągał się na kutasie pod dzikim jabłkiem. Powietrze było ciepłe i miękkie. Wokół malowanej zielonej łąki, wszystkie popełnione proliska, tymianku i tysiące innych kolorów; W środku jego prowadzenia strumienia światła, w którym błyszczał słońce; I rzucił się z białymi gęsiami alkalicznych i spryskał w wodzie. I tutaj jest miły, pomyślał, ale byłem tak dawno temu, że moje oczy zamykają się; Jestem trochę. Cóż, jeśli nie mają podmuchu wiatru i nie przynoszą mi nóg, stały się tak letargiczne, jak chodzi o uciec. / P> - Popraw, powiedziała: Nie mogę zostać tutaj. To prawda, że ​​dobrze cię mieliśmy, ale nie umarłeś. A teraz dam ci, co zdobyłeś; Nie musisz mieć potrzeby pieniędzy i rzeczy, więc tutaj dam ci coś innego. i pojechała mu szklankę, wysuszono z całego kawałka szmaragd. - Trzymasz go, – dodany stary, – przyniesie ci szczęście. Wykres szybko róży i czuł się dość świeży i, jak wcześniej, silny, podziękował staremu darowi i przeniósł się na drodze Nawet nie spojrzał na córkę. Kiedy minęł jakąś dystans, z daleka, zabawy Gourmet Goose Ride Następnie przyszedł do stolicy, a ponieważ nikt go nie znał, przywieźli go do Pałacu Królewskiego, gdzie siedział na tronie króla i królowej. Wykres spadł do kolan, wziął z kieszeni ze szmaragdą i umieścić go do stóp królowej. Królowa nakazała mu się wspinać, a on złożył jej szmaragdowe szkło. Ale tylko królowa go otworzyła i spojrzała do środka, jak spadła martwy. Wykres chwycił królewskich sług i chciałem być więzieniem, ale królowa otworzyła oczy i powiedział, że uwolni go i że wszyscy wyszli, że chce z nim porozmawiać z nim. Kiedy królowa pozostała Jeden, gorzko płakała gorzko. I stało się mu powiedzieć: - Co wszystko, co się otaczają, jeśli budzę się każdego ranka w trosce i rozpacz! Były trzy córki, młodsze z nich było tak piękne, że na całym świecie uwierzył jej cud. Była biała jak śnieg, rumieniec, jak kwitnienie jabłek, a jej włosy pękły jako światło słoneczne. Kiedy płakała, nie rozerwa z jej oczu, ale perły i kamieni szlachetnych. Kiedy miała piętnaście lat, król zamówił wszystkie trzy siostry, aby pojawić się na jego tronie. Och, jeśli widziałeś, gdy ludzie odkryli z zaskakujących oczu, kiedy wszedł do młodszego, – to było jak słońce. A król powiedział: Moje córki, nie wiem, kiedy nadejdzie mój śmiertelny czas, ale dzisiaj chcę powiedzieć, żebyś dostał każdego z was po mojej śmierci. Wszyscy mnie kochasz, ale kto z was kocha mnie bardziej, i powinien uzyskać najlepsze. a każdy z nich powiedział, że kocha go bardziej niż wszystkiego. A możesz udowodnić, powiedział król – ile mnie kochasz? W tym celu będę ocenić, jak mnie traktować . Starszy powiedział: Uwielbiam ojca jak najsłodszy cukier . Średnia: I kocham mojego ojca jak najpiękniejsza sukienka. A młodszy mówca nic nie powiedział. i zapytałem ojca: A ty, moje dziecko, jak mnie kochasz? – Nie wiem, odpowiedziała, moja miłość do ciebie nie mogę niczego porównać . Ale jego ojciec nalegał, aby coś nazywa. I wreszcie, powiedziała: Najlepsze jedzenie bez soli nie smakuje, a więc kocham ojca jak sól. Słyszał ten król, był zły i powiedział: Jeśli kochasz mnie jak sól, wówczas twoja miłość zostanie przyznana solą. I został podzielony przez królestwo między dwoma starszymi córkami, a młodszy rozkazał związać się z tyłu solnej torby i mieli dwóch sług, by zdobyć ją w dzikim lesie. - wszyscy pytaliśmy Dla niej przekonał ojca i modlił się: kontynuowała królowa, – ale nie można było złagodzić królewskiego gniewu. Kiedy płakała, kiedy musiała nas opuścić! Cała droga była sissed przez perły, które spadły z jej oczu. Wkrótce potem król pokacił w niezmierzonej okrucieństwa i nakazał znaleźć swoje biedne dziecko w całym lesie, ale nikt go nie znajdzie. Kiedy myślę, że może była jadła dzikie bestie, nie mogę uciec od smutku. Czasami pocieszałem się, że wciąż żyje, że ukryta gdzieś w jaskini lub, może znalazła schronienie w jakimś dobrymi ludźmi. Ale wyobraź sobie, kiedy otworzyłem szmaragdowe szkło i zobaczyłem, że jest perła, taka sama jak te, które spadają z oczu mojej córki; Możesz sobie wyobrazić, jak perła to podekscytowała moje serce. Musisz powiedzieć, gdzie go masz Ale nie słyszał nic o swojej córce i nigdzie nie widział. I tutaj zdecydowali król, a królowa ta stara wyglądała; Myśleli, że jest perła, dowiadują się czegoś o swojej córce. Stary człowiek siedział w jego chacie na wirowy i spin. Był już ciemny, płonący w pobliżu paleniska Lechiny i dał słabe światło. Nagle hałas wzrósł na podwórku, zwrócił gęsi do domu z pastwiska i usłyszał szlifierkę. Wkrótce była córka. Ale starzy ledwo odpowiedział jej pozdrowienia i tylko trochę jej głowy. Córka usiadła blisko jej stóp, wziął wrzeciono i elegancko uruchomił wątek, jak młoda dziewczyna. Więc zapasowali całe dwie godziny, a słowa nie mówią ze sobą. Wreszcie, coś w pobliżu była zszokowana, a dwie ogniste oczy pojawiają się do pokoju. To była stara nocna sowa, ona trzykrotnie zniszczyła: Ugu! Hugo! Ugu! . Wyglądał na starzeje i powiedział: - Czas dla ciebie, DONU, wyjdź i weź pracę. i róża i poza domem. Ale gdzie poszła? Przez łąki wszystko jest proste, do samego doliny. Wreszcie zbliżyła się do studni, w której rosła trzy stare dęby. W tym czasie przeszedł na górę, pełną i dużą, i stało się tak lekkie, że igły zbierają. Dziewczyna zdjęła skórę z twarzy, pochyliła się do studni i zaczął się myć. Kiedy skończył, zanurzając się w skórę skóry, a następnie umieścić go na zlew i suchy pod księżycowym blaskiem. I jak się zmienił Gusite! Nigdy nie widziałeś czegoś takiego! Wyżarzona szary pluć, upadła na jej ramię złoto jak światło słoneczne, włosy i owinęło jej wszystko, jak koc. Tylko błyszczące oczy są jasne, jak świt na niebie, a policzki błyszczały delikatne, jak kwitnące jabłko, rumieniec. ale piękna dziewczyna była bardzo smutna. Usiadła na ziemię i gorzko się zbliżył. Łzy jeden przez jeden przepływ z oczu i spadł przez długie włosy na ziemi. Byłaby więc, najwyraźniej, przez długi czas, na długo, jeśli coś nie chrzcił, nie zawracał sobie głowy w gałęziach sąsiedniego drzewa. Płakała jak impreza, która usłyszała strzał łowcy. W tym czasie księżyc zamknął czarną chmurę, a sztuka dziewczyny znów wszedł do jego starej skóry i zniknęła, jak ogień, mastiona przez wiatr. Prowadził do domu i zadrżał jak list popielnika. Stary stał przy drzwiach, a dziewczyna chciała jej powiedzieć, że stało się jej, ale powiedziała stara, powiedziała: - już będę wiedział wszystko. ona zabrał ją do pokoju i znowu. Zapalono Lucin. Ale dla Grek, stary teraz nie usiadł i dostał miotłą i rozpoczął pokoje w pokoju i umyć podłogę. - wszystko powinno być czyste i schludnie – powiedziała dziewczynie. - Matinko – powiedziała dziewczyna – dlaczego zamierzasz pracować w tak późnym czasie? - i wiesz, która godzina teraz? - wkrótce na północ – odpowiedziała na dziewczynę – już się wydaje. Dla mnie? Twój termin wyszedł, nie możesz pozostać bardziej dla Ciebie. Dziewczyna przestraszyła się i powiedziała: - Ach, MOP! Czy chcesz mnie prowadzić? Gdzie mam się udać? W końcu nie ma przyjaciół ani rodzimy domu, gdziekolwiek mogłem iść. Wykonałem wszystko, czego potrzebujesz, zawsze byłeś zadowolony, nie prowadzisz mnie. Ale stare nie chciałem powiedzieć, że się spodziewałem. - tutaj też zostałem Dawno – powiedziała do niej – ale kiedy pójdę stąd, to wszystko w domu powinno być czyste; Dlatego nie koliduj ze mną do pracy. Nie myślisz o tym, nie martw się; Znajdziesz tylko schronienie, w którym mógłbyś żyć, a nagroda, którą ci dam, będziesz zadowolony. - Ale przynajmniej powiedz mi, co się stało? – Kontynuowałem poprosić dziewczynę. - Powtarzam cię ponownie, nie koliduj ze mną do pracy. Nie mów więcej niż słowo, idź do pokoju, strzela z twarzy skóry, ubierając jedwabną sukienkę, która była na tobie, kiedy przyszedłeś do mnie, a poczekaj, aż do ciebie zadzwonię. ale Muszę wrócić do historii króla i królowej, którzy poszli razem z wykresem w lesie mgiełkę w poszukiwaniu starego. Zdarzyło się, że w nocy w lesie liczy się do nich przyszła do nich i musiała się dalej w dół. Następnego dnia wydawał mu się, że poszedł do wiernej drogi. Nadal pójdzie dalej, aż stał się ciemny. Potem wspiął się na drzewo i postanowił spędzić tam, bał się teraz zgubić. Kiedy księżyc wykształcił wszystko wokół, zauważył postać, która zstąpiła z góry. W jej rękach nie miała choroby, ale mógł uwierzyć, że miał Gusk, który widział wcześniej w starym domu. - aha! – płakał – jeśli uda mi się złapać jedną czarownicę, mój przyjaciel nie ucieknie. Ale który był zaskoczony, gdy zbliżyła się do studni, usunięła skórę, przemyto, – i rozproszona była Złote włosy na ramionach, a ona była taka piękna, że ​​nigdy nie widział w takim świecie. Bał się oddychać, ale przeniósł głowę przez liście, o ile mógł pójść naprzód i zaczął patrzeć na dziewczynę bez opuszczenia oczu. I czy był zbyt pochylony, albo że druga była przyczyną, ale nagle umówił oddziały, a artykuł spadł w starej skórze i rzucił się stamtąd jako imprezę; W tym czasie chmura dała księżyc – a dziewczyna ukryła oczy. Tylko ona zniknęła, wykres drzewa zszedł i szybko przyspieszył za nią. Przeszedł przez trochę trochę i zobaczył dwie postacie, które poszły na Luke'a o zmierzchu. To był król i królowa; Zauważyli depozyt w świetle w chacie starego i skierowany tam. Count powiedział im, kim widział cudu w pobliżu studni, a król, a królowa nie wątpnios, czy była to ich wyblakła córka. Chętnie udał się dalej i wkrótce podszedł do chaty. Gęś siedziała wokół niej, ukrywając głowy pod skrzydłem, i spał, a żaden z nich nie poruszył się. Spojrzeli w okno, siedząc w milczeniu. Ona, przechylając głowę, sparta wiruje i nie spojrzała wstecz. w pokoju był ubrany w ten sposób tak czyste, jak małe pochmurne mężczyźni żyli w nim, w których nie było obierania na nogach. Ale ich córki tam nie widzieli. Patrząc na jakiś czas na chwilę, w końcu zebrali się z Duchem i cicho znokautował w oknie. Wydawało się, że stare tylko na nich i czekał, wspiął się i witała: - Zaloguj się, Zaloguj się, już cię znam. Zaloguj się w pokoju i mówi stary : P> - Nie musiałbyś go zdobyć w takiej odległości, jeśli masz swoją córkę, takie mydło i dobre, nie doprowadziłoby się trzy lata temu nic z domu. Вона поганому тут за цей час нічому не навчилася, а тільки серце своє зберегла в чистоті. А ви вже й так були довгий час наказані, що жили весь час у страху. Потім вона підійшла до кімнати і покликала: – Виходь, моя доню. Відчинилися двері, і вийшла звідти королівна із золотим волоссям, в своїй шовковій сукні, із сяючими очима; і було схоже, немов янгол спустився з неба. Вона підійшла до свого батька та матері, кинулася до них на шию, стала їх цілувати, і – вже як тут могло бути інакше – заплакали вони всі від радості. Молодий граф стояв біля них; побачивши його, королівна почервоніла, як буряк, і сама не знала чому. Сказав король: – Мила дитино, своє королівство я вже роздарив, що ж мені тобі дати? – їй нічого не треба, – сказала стара, – я дарую їй ті сльози, які вона виплакала через вас; це все перлини, і красивіші за ті, що знаходяться в морі, і дорожчі всього вашого королівства. А у винагороду за її роботу я дарую їй свою хатинку. Тільки вимовила це стара – і миттю зникла на їх очах. Трохи затріщали стіни; озирнулися вони, бачать – обернулася хатинка в чудовий палац, і був там уже накритий королівський стіл і бігали взад і вперед слуги. Казка на тому й закінчується, але у бабусі моєї, яка мені її розповідала, пам’ять стала короткою: кінець-то казки вона позабула. Я впевнений, що королівна вийшла заміж за графа, і вони залишилися жити разом у палаці, і жили вони там у повному щасті та багатстві стільки, скільки їм було Богом відпущено. Чи були білі гуски, що паслися біля хатинки, дівчатами (нехай це ніхто не зрозуміє у дурному розумінні), яких прийняла до себе стара, і повернулася до них знов їх людська подоба, чи залишилися вони у молодої королеви служницями, – цього я напевне не знаю, але думаю, що це було саме так. А стара, мабуть, і зовсім не була відьмою, як думали люди, а була вона віщункою, і до того ж доброю. І, мабуть, це вона подарувала королівні в день її народження дар плакати не простими слізьми, а перлинами. Тепер воно так більше не відбувається, а інакше бідняки скоро б стали заможними. Sześć łabędzi (Niemiecka bajka) Biała panna młoda i czarna (Niemiecka bajka) Średnia ocena: 5 żołędzie. Liczba głosów: 9 Ciekawsze bajki Srebrna moneta (Hans Andersen) Czerwony Kapturek (Charles Perrault) Choinka (Hans Andersen) Hans i kot paski (Bracia Grimm) Inteligentna córka chłopa (Bracia Grimm) Trzech braci (Bracia Grimm) Warstwa krystaliczna (Bracia Grimm) Dziki łabędzie (Hans Andersen) Ponieważ burza zmieniła szyldy (Hans Andersen) Rique Chubchik (Charles Perrault) Dwunastu Łowcy (Bracia Grimm) Stary Sułtan (Bracia Grimm)

- Co robić, moje słodkie, noszone, odpowiedziała – dzieci bogatych ludzi nie muszą tego robić. O tym chłopom powiedzieć:

- Szukam nic,

nie pozbywaj się garbu.

- Może mi pomożesz? Powiedziała, kiedy zatrzymał ją przez jego krąg – wtedy masz silne, a młode stopy, będzie to łatwe dla ciebie. A mój dom nie jest tak daleko stąd, stoi za nim. Mallow. TUTAJ TUTAJ – Raz lub dwa i wszystko.

poszedł młody człowiek nad starym.

- Mój ojciec, choć chłopski, odpowiedział, ale bogaty wykres, Ale że wiedziałeś, że nie tylko chłopi są w stanie nosić ciężkie, jestem twoim dzianiem.

- spróbuj, powiedział stary, – będę mi miły dla mnie. Będzie musiała ci, prawda, przejść przez godzinę, ale co to dla ciebie? I muszą też go nosić.

Kiedy młody wykres usłyszał, że trzeba było iść przez całą godzinę, wydawało mu się nieco dziwne, ale nie pozwoliło mu odejść; Włożyła go na jego dzianiny i dał oba koszyki.

- tutaj widzisz – powiedziała, nie jest to trudne.

- Nie, nie całkiem łatwo, odpowiedział Wykres, a jego twarz stała się smutna – twoja dzianie, więc ciągnie jej ramiona, podobnie jak jej kamienie i jabłka i gruszki do wagi jako ołów. Mogę ledwie oddychać.

Naprawdę chciałby go rzucić na ziemi, ale stary nie pozwolił. Młody człowiek, a on nie chce znieść tego, co jestem starego, już nie noszony. W słowach jesteś dobry, ale jak zdobyć firmę, odmawiasz. Cóż, co stoisz – kontynuowała, – i robiąc wszystko tak powoli, Anu, żwawo wspinając się na nogi! Teraz nikt nie usunie od ciebie tego dziana, jakby żyli – stało się go. Krople potu wykonywane w nim na czole i zbiegły się, a następnie gorąco, a potem zimno, na plecach.

- babcia – powiedział młody człowiek, nie mam siły, mam trochę odpoczynku.

- Nie, jest tutaj niemożliwe, – odpowiedział stare, – w jaki sposób przyjdzie do miejsca, wtedy będziesz mógł się zrelaksować, a teraz musisz iść naprzód. Skąd wiedzieć, czy wszystko to na korzyść, jak przyrost. Wrócił i tak nie mogłem pozbyć się dziania.

i stare, patrząc na niego, śmiał się i wskoczył do niego na jego opiece.

- jak mój przyjaciel, Nie jestem już zły – powiedziała, – rumieni się, jak kogut, który wzrośnie zebrać. Przyciągnij cały pacjent zużycia, a kiedy wrócisz do domu, już robię hojnie panie na herbatę.

Co to było zrobić? Musiałem założyć losę i cierpliwie pomachał po starej. Wydawało się, że staje się bardziej trwała, a jego wszystko jest trudniejsze. Nagle stare skoczył, powiedziała na dzianie i usiadła na nią; A która nie była literatura, a wagowo okazało się być znacznie cięższe niż dziewczyna tłusty chłopska. Młodszy gospodarzem kolanami, a kiedy się zatrzymał, był stary, bilający swój pręt i rzucił nogi na nogi. Każdego dnia umierający, zerwał się do góry, a kiedy był już gotowy upaść, w końcu dostał stary dom. Kiedy widzieli gęsi stare, zalaliśmy skrzydłami, wyciągnęli szyje, rzucili się do niej w kierunku i krzyknął do niej: Ulya, blady, blado! Podążając za jej stadem, trzymając się w rękach choroby, starszego birylowania, kobieta zdrowa i świetna do wysokości, ale strasznie brzydka, jak noc? Nie byłeś tak długo Wyobrażasz sobie siebie, kiedy jestem zmęczony, sam zasadził mnie do moich ramion. Tak i droga do nas

nie wydawało się długo, byliśmy zabawni, że żartowaliśmy ze sobą.

Wreszcie starego dotarło do ziemi, usunięto Od tyłu młodego męża dziewiarskiego, wziął go z rąk koszy, spojrzał w niego witamy i powiedział:

- cóż, teraz usiądź w ciemno i odpoczynek. Szczerze zarobiłeś twoje zarobki, a na pewno otrzymasz to młody człowiek, masło w ogniu nie powinien być nalany; Nadal się w tobie zakochuje.

Młody wykres nie wiedział, płakać go lub śmiał się. – Takie piękno – pomyślał: Tymczasem stary pieścił i pogłaskał jego gęś i gęś, jakby dzieci, a potem weszła do domu z córką. A młody człowiek, w międzyczasie rozciągał się na kutasie pod dzikim jabłkiem. Powietrze było ciepłe i miękkie. Wokół malowanej zielonej łąki, wszystkie popełnione proliska, tymianku i tysiące innych kolorów; W środku jego prowadzenia strumienia światła, w którym błyszczał słońce; I rzucił się z białymi gęsiami alkalicznych i spryskał w wodzie.

I tutaj jest miły, pomyślał, ale byłem tak dawno temu, że moje oczy zamykają się; Jestem trochę. Cóż, jeśli nie mają podmuchu wiatru i nie przynoszą mi nóg, stały się tak letargiczne, jak chodzi o uciec. / P> - Popraw, powiedziała: Nie mogę zostać tutaj. To prawda, że ​​dobrze cię mieliśmy, ale nie umarłeś. A teraz dam ci, co zdobyłeś; Nie musisz mieć potrzeby pieniędzy i rzeczy, więc tutaj dam ci coś innego. i pojechała mu szklankę, wysuszono z całego kawałka szmaragd. - Trzymasz go, – dodany stary, – przyniesie ci szczęście. Wykres szybko róży i czuł się dość świeży i, jak wcześniej, silny, podziękował staremu darowi i przeniósł się na drodze Nawet nie spojrzał na córkę. Kiedy minęł jakąś dystans, z daleka, zabawy Gourmet Goose Ride Następnie przyszedł do stolicy, a ponieważ nikt go nie znał, przywieźli go do Pałacu Królewskiego, gdzie siedział na tronie króla i królowej. Wykres spadł do kolan, wziął z kieszeni ze szmaragdą i umieścić go do stóp królowej. Królowa nakazała mu się wspinać, a on złożył jej szmaragdowe szkło. Ale tylko królowa go otworzyła i spojrzała do środka, jak spadła martwy. Wykres chwycił królewskich sług i chciałem być więzieniem, ale królowa otworzyła oczy i powiedział, że uwolni go i że wszyscy wyszli, że chce z nim porozmawiać z nim. Kiedy królowa pozostała Jeden, gorzko płakała gorzko. I stało się mu powiedzieć: - Co wszystko, co się otaczają, jeśli budzę się każdego ranka w trosce i rozpacz! Były trzy córki, młodsze z nich było tak piękne, że na całym świecie uwierzył jej cud. Była biała jak śnieg, rumieniec, jak kwitnienie jabłek, a jej włosy pękły jako światło słoneczne. Kiedy płakała, nie rozerwa z jej oczu, ale perły i kamieni szlachetnych. Kiedy miała piętnaście lat, król zamówił wszystkie trzy siostry, aby pojawić się na jego tronie. Och, jeśli widziałeś, gdy ludzie odkryli z zaskakujących oczu, kiedy wszedł do młodszego, – to było jak słońce. A król powiedział: Moje córki, nie wiem, kiedy nadejdzie mój śmiertelny czas, ale dzisiaj chcę powiedzieć, żebyś dostał każdego z was po mojej śmierci. Wszyscy mnie kochasz, ale kto z was kocha mnie bardziej, i powinien uzyskać najlepsze. a każdy z nich powiedział, że kocha go bardziej niż wszystkiego. A możesz udowodnić, powiedział król – ile mnie kochasz? W tym celu będę ocenić, jak mnie traktować . Starszy powiedział: Uwielbiam ojca jak najsłodszy cukier . Średnia: I kocham mojego ojca jak najpiękniejsza sukienka. A młodszy mówca nic nie powiedział. i zapytałem ojca: A ty, moje dziecko, jak mnie kochasz? – Nie wiem, odpowiedziała, moja miłość do ciebie nie mogę niczego porównać . Ale jego ojciec nalegał, aby coś nazywa. I wreszcie, powiedziała: Najlepsze jedzenie bez soli nie smakuje, a więc kocham ojca jak sól. Słyszał ten król, był zły i powiedział: Jeśli kochasz mnie jak sól, wówczas twoja miłość zostanie przyznana solą. I został podzielony przez królestwo między dwoma starszymi córkami, a młodszy rozkazał związać się z tyłu solnej torby i mieli dwóch sług, by zdobyć ją w dzikim lesie. - wszyscy pytaliśmy Dla niej przekonał ojca i modlił się: kontynuowała królowa, – ale nie można było złagodzić królewskiego gniewu. Kiedy płakała, kiedy musiała nas opuścić! Cała droga była sissed przez perły, które spadły z jej oczu. Wkrótce potem król pokacił w niezmierzonej okrucieństwa i nakazał znaleźć swoje biedne dziecko w całym lesie, ale nikt go nie znajdzie. Kiedy myślę, że może była jadła dzikie bestie, nie mogę uciec od smutku. Czasami pocieszałem się, że wciąż żyje, że ukryta gdzieś w jaskini lub, może znalazła schronienie w jakimś dobrymi ludźmi. Ale wyobraź sobie, kiedy otworzyłem szmaragdowe szkło i zobaczyłem, że jest perła, taka sama jak te, które spadają z oczu mojej córki; Możesz sobie wyobrazić, jak perła to podekscytowała moje serce. Musisz powiedzieć, gdzie go masz Ale nie słyszał nic o swojej córce i nigdzie nie widział. I tutaj zdecydowali król, a królowa ta stara wyglądała; Myśleli, że jest perła, dowiadują się czegoś o swojej córce. Stary człowiek siedział w jego chacie na wirowy i spin. Był już ciemny, płonący w pobliżu paleniska Lechiny i dał słabe światło. Nagle hałas wzrósł na podwórku, zwrócił gęsi do domu z pastwiska i usłyszał szlifierkę. Wkrótce była córka. Ale starzy ledwo odpowiedział jej pozdrowienia i tylko trochę jej głowy. Córka usiadła blisko jej stóp, wziął wrzeciono i elegancko uruchomił wątek, jak młoda dziewczyna. Więc zapasowali całe dwie godziny, a słowa nie mówią ze sobą. Wreszcie, coś w pobliżu była zszokowana, a dwie ogniste oczy pojawiają się do pokoju. To była stara nocna sowa, ona trzykrotnie zniszczyła: Ugu! Hugo! Ugu! . Wyglądał na starzeje i powiedział: - Czas dla ciebie, DONU, wyjdź i weź pracę. i róża i poza domem. Ale gdzie poszła? Przez łąki wszystko jest proste, do samego doliny. Wreszcie zbliżyła się do studni, w której rosła trzy stare dęby. W tym czasie przeszedł na górę, pełną i dużą, i stało się tak lekkie, że igły zbierają. Dziewczyna zdjęła skórę z twarzy, pochyliła się do studni i zaczął się myć. Kiedy skończył, zanurzając się w skórę skóry, a następnie umieścić go na zlew i suchy pod księżycowym blaskiem. I jak się zmienił Gusite! Nigdy nie widziałeś czegoś takiego! Wyżarzona szary pluć, upadła na jej ramię złoto jak światło słoneczne, włosy i owinęło jej wszystko, jak koc. Tylko błyszczące oczy są jasne, jak świt na niebie, a policzki błyszczały delikatne, jak kwitnące jabłko, rumieniec. ale piękna dziewczyna była bardzo smutna. Usiadła na ziemię i gorzko się zbliżył. Łzy jeden przez jeden przepływ z oczu i spadł przez długie włosy na ziemi. Byłaby więc, najwyraźniej, przez długi czas, na długo, jeśli coś nie chrzcił, nie zawracał sobie głowy w gałęziach sąsiedniego drzewa. Płakała jak impreza, która usłyszała strzał łowcy. W tym czasie księżyc zamknął czarną chmurę, a sztuka dziewczyny znów wszedł do jego starej skóry i zniknęła, jak ogień, mastiona przez wiatr. Prowadził do domu i zadrżał jak list popielnika. Stary stał przy drzwiach, a dziewczyna chciała jej powiedzieć, że stało się jej, ale powiedziała stara, powiedziała: - już będę wiedział wszystko. ona zabrał ją do pokoju i znowu. Zapalono Lucin. Ale dla Grek, stary teraz nie usiadł i dostał miotłą i rozpoczął pokoje w pokoju i umyć podłogę. - wszystko powinno być czyste i schludnie – powiedziała dziewczynie. - Matinko – powiedziała dziewczyna – dlaczego zamierzasz pracować w tak późnym czasie? - i wiesz, która godzina teraz? - wkrótce na północ – odpowiedziała na dziewczynę – już się wydaje. Dla mnie? Twój termin wyszedł, nie możesz pozostać bardziej dla Ciebie. Dziewczyna przestraszyła się i powiedziała: - Ach, MOP! Czy chcesz mnie prowadzić? Gdzie mam się udać? W końcu nie ma przyjaciół ani rodzimy domu, gdziekolwiek mogłem iść. Wykonałem wszystko, czego potrzebujesz, zawsze byłeś zadowolony, nie prowadzisz mnie. Ale stare nie chciałem powiedzieć, że się spodziewałem. - tutaj też zostałem Dawno – powiedziała do niej – ale kiedy pójdę stąd, to wszystko w domu powinno być czyste; Dlatego nie koliduj ze mną do pracy. Nie myślisz o tym, nie martw się; Znajdziesz tylko schronienie, w którym mógłbyś żyć, a nagroda, którą ci dam, będziesz zadowolony. - Ale przynajmniej powiedz mi, co się stało? – Kontynuowałem poprosić dziewczynę. - Powtarzam cię ponownie, nie koliduj ze mną do pracy. Nie mów więcej niż słowo, idź do pokoju, strzela z twarzy skóry, ubierając jedwabną sukienkę, która była na tobie, kiedy przyszedłeś do mnie, a poczekaj, aż do ciebie zadzwonię. ale Muszę wrócić do historii króla i królowej, którzy poszli razem z wykresem w lesie mgiełkę w poszukiwaniu starego. Zdarzyło się, że w nocy w lesie liczy się do nich przyszła do nich i musiała się dalej w dół. Następnego dnia wydawał mu się, że poszedł do wiernej drogi. Nadal pójdzie dalej, aż stał się ciemny. Potem wspiął się na drzewo i postanowił spędzić tam, bał się teraz zgubić. Kiedy księżyc wykształcił wszystko wokół, zauważył postać, która zstąpiła z góry. W jej rękach nie miała choroby, ale mógł uwierzyć, że miał Gusk, który widział wcześniej w starym domu. - aha! – płakał – jeśli uda mi się złapać jedną czarownicę, mój przyjaciel nie ucieknie. Ale który był zaskoczony, gdy zbliżyła się do studni, usunięła skórę, przemyto, – i rozproszona była Złote włosy na ramionach, a ona była taka piękna, że ​​nigdy nie widział w takim świecie. Bał się oddychać, ale przeniósł głowę przez liście, o ile mógł pójść naprzód i zaczął patrzeć na dziewczynę bez opuszczenia oczu. I czy był zbyt pochylony, albo że druga była przyczyną, ale nagle umówił oddziały, a artykuł spadł w starej skórze i rzucił się stamtąd jako imprezę; W tym czasie chmura dała księżyc – a dziewczyna ukryła oczy. Tylko ona zniknęła, wykres drzewa zszedł i szybko przyspieszył za nią. Przeszedł przez trochę trochę i zobaczył dwie postacie, które poszły na Luke'a o zmierzchu. To był król i królowa; Zauważyli depozyt w świetle w chacie starego i skierowany tam. Count powiedział im, kim widział cudu w pobliżu studni, a król, a królowa nie wątpnios, czy była to ich wyblakła córka. Chętnie udał się dalej i wkrótce podszedł do chaty. Gęś siedziała wokół niej, ukrywając głowy pod skrzydłem, i spał, a żaden z nich nie poruszył się. Spojrzeli w okno, siedząc w milczeniu. Ona, przechylając głowę, sparta wiruje i nie spojrzała wstecz. w pokoju był ubrany w ten sposób tak czyste, jak małe pochmurne mężczyźni żyli w nim, w których nie było obierania na nogach. Ale ich córki tam nie widzieli. Patrząc na jakiś czas na chwilę, w końcu zebrali się z Duchem i cicho znokautował w oknie. Wydawało się, że stare tylko na nich i czekał, wspiął się i witała: - Zaloguj się, Zaloguj się, już cię znam. Zaloguj się w pokoju i mówi stary : P> - Nie musiałbyś go zdobyć w takiej odległości, jeśli masz swoją córkę, takie mydło i dobre, nie doprowadziłoby się trzy lata temu nic z domu. Вона поганому тут за цей час нічому не навчилася, а тільки серце своє зберегла в чистоті. А ви вже й так були довгий час наказані, що жили весь час у страху. Потім вона підійшла до кімнати і покликала: – Виходь, моя доню. Відчинилися двері, і вийшла звідти королівна із золотим волоссям, в своїй шовковій сукні, із сяючими очима; і було схоже, немов янгол спустився з неба. Вона підійшла до свого батька та матері, кинулася до них на шию, стала їх цілувати, і – вже як тут могло бути інакше – заплакали вони всі від радості. Молодий граф стояв біля них; побачивши його, королівна почервоніла, як буряк, і сама не знала чому. Сказав король: – Мила дитино, своє королівство я вже роздарив, що ж мені тобі дати? – їй нічого не треба, – сказала стара, – я дарую їй ті сльози, які вона виплакала через вас; це все перлини, і красивіші за ті, що знаходяться в морі, і дорожчі всього вашого королівства. А у винагороду за її роботу я дарую їй свою хатинку. Тільки вимовила це стара – і миттю зникла на їх очах. Трохи затріщали стіни; озирнулися вони, бачать – обернулася хатинка в чудовий палац, і був там уже накритий королівський стіл і бігали взад і вперед слуги. Казка на тому й закінчується, але у бабусі моєї, яка мені її розповідала, пам’ять стала короткою: кінець-то казки вона позабула. Я впевнений, що королівна вийшла заміж за графа, і вони залишилися жити разом у палаці, і жили вони там у повному щасті та багатстві стільки, скільки їм було Богом відпущено. Чи були білі гуски, що паслися біля хатинки, дівчатами (нехай це ніхто не зрозуміє у дурному розумінні), яких прийняла до себе стара, і повернулася до них знов їх людська подоба, чи залишилися вони у молодої королеви служницями, – цього я напевне не знаю, але думаю, що це було саме так. А стара, мабуть, і зовсім не була відьмою, як думали люди, а була вона віщункою, і до того ж доброю. І, мабуть, це вона подарувала королівні в день її народження дар плакати не простими слізьми, а перлинами. Тепер воно так більше не відбувається, а інакше бідняки скоро б стали заможними. Sześć łabędzi (Niemiecka bajka) Biała panna młoda i czarna (Niemiecka bajka) Średnia ocena: 5 żołędzie. Liczba głosów: 9 Ciekawsze bajki Srebrna moneta (Hans Andersen) Czerwony Kapturek (Charles Perrault) Choinka (Hans Andersen) Hans i kot paski (Bracia Grimm) Inteligentna córka chłopa (Bracia Grimm) Trzech braci (Bracia Grimm) Warstwa krystaliczna (Bracia Grimm) Dziki łabędzie (Hans Andersen) Ponieważ burza zmieniła szyldy (Hans Andersen) Rique Chubchik (Charles Perrault) Dwunastu Łowcy (Bracia Grimm) Stary Sułtan (Bracia Grimm)

- Popraw, powiedziała: Nie mogę zostać tutaj. To prawda, że ​​dobrze cię mieliśmy, ale nie umarłeś. A teraz dam ci, co zdobyłeś; Nie musisz mieć potrzeby pieniędzy i rzeczy, więc tutaj dam ci coś innego.

i pojechała mu szklankę, wysuszono z całego kawałka szmaragd.

- Trzymasz go, – dodany stary, – przyniesie ci szczęście.

Wykres szybko róży i czuł się dość świeży i, jak wcześniej, silny, podziękował staremu darowi i przeniósł się na drodze Nawet nie spojrzał na córkę. Kiedy minęł jakąś dystans, z daleka, zabawy Gourmet Goose Ride Następnie przyszedł do stolicy, a ponieważ nikt go nie znał, przywieźli go do Pałacu Królewskiego, gdzie siedział na tronie króla i królowej. Wykres spadł do kolan, wziął z kieszeni ze szmaragdą i umieścić go do stóp królowej. Królowa nakazała mu się wspinać, a on złożył jej szmaragdowe szkło. Ale tylko królowa go otworzyła i spojrzała do środka, jak spadła martwy. Wykres chwycił królewskich sług i chciałem być więzieniem, ale królowa otworzyła oczy i powiedział, że uwolni go i że wszyscy wyszli, że chce z nim porozmawiać z nim.

Kiedy królowa pozostała Jeden, gorzko płakała gorzko. I stało się mu powiedzieć:

- Co wszystko, co się otaczają, jeśli budzę się każdego ranka w trosce i rozpacz! Były trzy córki, młodsze z nich było tak piękne, że na całym świecie uwierzył jej cud. Była biała jak śnieg, rumieniec, jak kwitnienie jabłek, a jej włosy pękły jako światło słoneczne. Kiedy płakała, nie rozerwa z jej oczu, ale perły i kamieni szlachetnych. Kiedy miała piętnaście lat, król zamówił wszystkie trzy siostry, aby pojawić się na jego tronie. Och, jeśli widziałeś, gdy ludzie odkryli z zaskakujących oczu, kiedy wszedł do młodszego, – to było jak słońce. A król powiedział: Moje córki, nie wiem, kiedy nadejdzie mój śmiertelny czas, ale dzisiaj chcę powiedzieć, żebyś dostał każdego z was po mojej śmierci. Wszyscy mnie kochasz, ale kto z was kocha mnie bardziej, i powinien uzyskać najlepsze.

a każdy z nich powiedział, że kocha go bardziej niż wszystkiego. A możesz udowodnić, powiedział król – ile mnie kochasz? W tym celu będę ocenić, jak mnie traktować .

Starszy powiedział: Uwielbiam ojca jak najsłodszy cukier . Średnia: I kocham mojego ojca jak najpiękniejsza sukienka. A młodszy mówca nic nie powiedział.

i zapytałem ojca: A ty, moje dziecko, jak mnie kochasz? – Nie wiem, odpowiedziała, moja miłość do ciebie nie mogę niczego porównać . Ale jego ojciec nalegał, aby coś nazywa. I wreszcie, powiedziała: Najlepsze jedzenie bez soli nie smakuje, a więc kocham ojca jak sól. Słyszał ten król, był zły i powiedział: Jeśli kochasz mnie jak sól, wówczas twoja miłość zostanie przyznana solą. I został podzielony przez królestwo między dwoma starszymi córkami, a młodszy rozkazał związać się z tyłu solnej torby i mieli dwóch sług, by zdobyć ją w dzikim lesie.

- wszyscy pytaliśmy Dla niej przekonał ojca i modlił się: kontynuowała królowa, – ale nie można było złagodzić królewskiego gniewu. Kiedy płakała, kiedy musiała nas opuścić! Cała droga była sissed przez perły, które spadły z jej oczu. Wkrótce potem król pokacił w niezmierzonej okrucieństwa i nakazał znaleźć swoje biedne dziecko w całym lesie, ale nikt go nie znajdzie. Kiedy myślę, że może była jadła dzikie bestie, nie mogę uciec od smutku. Czasami pocieszałem się, że wciąż żyje, że ukryta gdzieś w jaskini lub, może znalazła schronienie w jakimś dobrymi ludźmi. Ale wyobraź sobie, kiedy otworzyłem szmaragdowe szkło i zobaczyłem, że jest perła, taka sama jak te, które spadają z oczu mojej córki; Możesz sobie wyobrazić, jak perła to podekscytowała moje serce. Musisz powiedzieć, gdzie go masz Ale nie słyszał nic o swojej córce i nigdzie nie widział.

I tutaj zdecydowali król, a królowa ta stara wyglądała; Myśleli, że jest perła, dowiadują się czegoś o swojej córce.

Stary człowiek siedział w jego chacie na wirowy i spin. Był już ciemny, płonący w pobliżu paleniska Lechiny i dał słabe światło. Nagle hałas wzrósł na podwórku, zwrócił gęsi do domu z pastwiska i usłyszał szlifierkę. Wkrótce była córka. Ale starzy ledwo odpowiedział jej pozdrowienia i tylko trochę jej głowy. Córka usiadła blisko jej stóp, wziął wrzeciono i elegancko uruchomił wątek, jak młoda dziewczyna. Więc zapasowali całe dwie godziny, a słowa nie mówią ze sobą. Wreszcie, coś w pobliżu była zszokowana, a dwie ogniste oczy pojawiają się do pokoju. To była stara nocna sowa, ona trzykrotnie zniszczyła: Ugu! Hugo! Ugu! . Wyglądał na starzeje i powiedział:

- Czas dla ciebie, DONU, wyjdź i weź pracę.

i róża i poza domem. Ale gdzie poszła? Przez łąki wszystko jest proste, do samego doliny. Wreszcie zbliżyła się do studni, w której rosła trzy stare dęby. W tym czasie przeszedł na górę, pełną i dużą, i stało się tak lekkie, że igły zbierają. Dziewczyna zdjęła skórę z twarzy, pochyliła się do studni i zaczął się myć. Kiedy skończył, zanurzając się w skórę skóry, a następnie umieścić go na zlew i suchy pod księżycowym blaskiem. I jak się zmienił Gusite! Nigdy nie widziałeś czegoś takiego! Wyżarzona szary pluć, upadła na jej ramię złoto jak światło słoneczne, włosy i owinęło jej wszystko, jak koc. Tylko błyszczące oczy są jasne, jak świt na niebie, a policzki błyszczały delikatne, jak kwitnące jabłko, rumieniec.

ale piękna dziewczyna była bardzo smutna. Usiadła na ziemię i gorzko się zbliżył. Łzy jeden przez jeden przepływ z oczu i spadł przez długie włosy na ziemi. Byłaby więc, najwyraźniej, przez długi czas, na długo, jeśli coś nie chrzcił, nie zawracał sobie głowy w gałęziach sąsiedniego drzewa. Płakała jak impreza, która usłyszała strzał łowcy. W tym czasie księżyc zamknął czarną chmurę, a sztuka dziewczyny znów wszedł do jego starej skóry i zniknęła, jak ogień, mastiona przez wiatr.

Prowadził do domu i zadrżał jak list popielnika. Stary stał przy drzwiach, a dziewczyna chciała jej powiedzieć, że stało się jej, ale powiedziała stara, powiedziała:

- już będę wiedział wszystko.

ona zabrał ją do pokoju i znowu. Zapalono Lucin. Ale dla Grek, stary teraz nie usiadł i dostał miotłą i rozpoczął pokoje w pokoju i umyć podłogę.

- wszystko powinno być czyste i schludnie – powiedziała dziewczynie.

- Matinko – powiedziała dziewczyna – dlaczego zamierzasz pracować w tak późnym czasie?

- i wiesz, która godzina teraz?

- wkrótce na północ – odpowiedziała na dziewczynę – już się wydaje. Dla mnie? Twój termin wyszedł, nie możesz pozostać bardziej dla Ciebie.

Dziewczyna przestraszyła się i powiedziała:

- Ach, MOP! Czy chcesz mnie prowadzić? Gdzie mam się udać? W końcu nie ma przyjaciół ani rodzimy domu, gdziekolwiek mogłem iść. Wykonałem wszystko, czego potrzebujesz, zawsze byłeś zadowolony, nie prowadzisz mnie.

Ale stare nie chciałem powiedzieć, że się spodziewałem.

- tutaj też zostałem Dawno – powiedziała do niej – ale kiedy pójdę stąd, to wszystko w domu powinno być czyste; Dlatego nie koliduj ze mną do pracy. Nie myślisz o tym, nie martw się; Znajdziesz tylko schronienie, w którym mógłbyś żyć, a nagroda, którą ci dam, będziesz zadowolony.

- Ale przynajmniej powiedz mi, co się stało? – Kontynuowałem poprosić dziewczynę.

- Powtarzam cię ponownie, nie koliduj ze mną do pracy. Nie mów więcej niż słowo, idź do pokoju, strzela z twarzy skóry, ubierając jedwabną sukienkę, która była na tobie, kiedy przyszedłeś do mnie, a poczekaj, aż do ciebie zadzwonię.

ale Muszę wrócić do historii króla i królowej, którzy poszli razem z wykresem w lesie mgiełkę w poszukiwaniu starego. Zdarzyło się, że w nocy w lesie liczy się do nich przyszła do nich i musiała się dalej w dół. Następnego dnia wydawał mu się, że poszedł do wiernej drogi. Nadal pójdzie dalej, aż stał się ciemny. Potem wspiął się na drzewo i postanowił spędzić tam, bał się teraz zgubić. Kiedy księżyc wykształcił wszystko wokół, zauważył postać, która zstąpiła z góry. W jej rękach nie miała choroby, ale mógł uwierzyć, że miał Gusk, który widział wcześniej w starym domu.

- aha! – płakał – jeśli uda mi się złapać jedną czarownicę, mój przyjaciel nie ucieknie.

Ale który był zaskoczony, gdy zbliżyła się do studni, usunięła skórę, przemyto, – i rozproszona była Złote włosy na ramionach, a ona była taka piękna, że ​​nigdy nie widział w takim świecie. Bał się oddychać, ale przeniósł głowę przez liście, o ile mógł pójść naprzód i zaczął patrzeć na dziewczynę bez opuszczenia oczu. I czy był zbyt pochylony, albo że druga była przyczyną, ale nagle umówił oddziały, a artykuł spadł w starej skórze i rzucił się stamtąd jako imprezę; W tym czasie chmura dała księżyc – a dziewczyna ukryła oczy.

Tylko ona zniknęła, wykres drzewa zszedł i szybko przyspieszył za nią. Przeszedł przez trochę

trochę i zobaczył dwie postacie, które poszły na Luke'a o zmierzchu. To był król i królowa; Zauważyli depozyt w świetle w chacie starego i skierowany tam. Count powiedział im, kim widział cudu w pobliżu studni, a król, a królowa nie wątpnios, czy była to ich wyblakła córka. Chętnie udał się dalej i wkrótce podszedł do chaty. Gęś siedziała wokół niej, ukrywając głowy pod skrzydłem, i spał, a żaden z nich nie poruszył się. Spojrzeli w okno, siedząc w milczeniu. Ona, przechylając głowę, sparta wiruje i nie spojrzała wstecz.

w pokoju był ubrany w ten sposób tak czyste, jak małe pochmurne mężczyźni żyli w nim, w których nie było obierania na nogach. Ale ich córki tam nie widzieli. Patrząc na jakiś czas na chwilę, w końcu zebrali się z Duchem i cicho znokautował w oknie. Wydawało się, że stare tylko na nich i czekał, wspiął się i witała:

- Zaloguj się, Zaloguj się, już cię znam.

Zaloguj się w pokoju i mówi stary : P> - Nie musiałbyś go zdobyć w takiej odległości, jeśli masz swoją córkę, takie mydło i dobre, nie doprowadziłoby się trzy lata temu nic z domu. Вона поганому тут за цей час нічому не навчилася, а тільки серце своє зберегла в чистоті. А ви вже й так були довгий час наказані, що жили весь час у страху. Потім вона підійшла до кімнати і покликала: – Виходь, моя доню. Відчинилися двері, і вийшла звідти королівна із золотим волоссям, в своїй шовковій сукні, із сяючими очима; і було схоже, немов янгол спустився з неба. Вона підійшла до свого батька та матері, кинулася до них на шию, стала їх цілувати, і – вже як тут могло бути інакше – заплакали вони всі від радості. Молодий граф стояв біля них; побачивши його, королівна почервоніла, як буряк, і сама не знала чому. Сказав король: – Мила дитино, своє королівство я вже роздарив, що ж мені тобі дати? – їй нічого не треба, – сказала стара, – я дарую їй ті сльози, які вона виплакала через вас; це все перлини, і красивіші за ті, що знаходяться в морі, і дорожчі всього вашого королівства. А у винагороду за її роботу я дарую їй свою хатинку. Тільки вимовила це стара – і миттю зникла на їх очах. Трохи затріщали стіни; озирнулися вони, бачать – обернулася хатинка в чудовий палац, і був там уже накритий королівський стіл і бігали взад і вперед слуги. Казка на тому й закінчується, але у бабусі моєї, яка мені її розповідала, пам’ять стала короткою: кінець-то казки вона позабула. Я впевнений, що королівна вийшла заміж за графа, і вони залишилися жити разом у палаці, і жили вони там у повному щасті та багатстві стільки, скільки їм було Богом відпущено. Чи були білі гуски, що паслися біля хатинки, дівчатами (нехай це ніхто не зрозуміє у дурному розумінні), яких прийняла до себе стара, і повернулася до них знов їх людська подоба, чи залишилися вони у молодої королеви служницями, – цього я напевне не знаю, але думаю, що це було саме так. А стара, мабуть, і зовсім не була відьмою, як думали люди, а була вона віщункою, і до того ж доброю. І, мабуть, це вона подарувала королівні в день її народження дар плакати не простими слізьми, а перлинами. Тепер воно так більше не відбувається, а інакше бідняки скоро б стали заможними. Sześć łabędzi (Niemiecka bajka) Biała panna młoda i czarna (Niemiecka bajka) Średnia ocena: 5 żołędzie. Liczba głosów: 9 Ciekawsze bajki Srebrna moneta (Hans Andersen) Czerwony Kapturek (Charles Perrault) Choinka (Hans Andersen) Hans i kot paski (Bracia Grimm) Inteligentna córka chłopa (Bracia Grimm) Trzech braci (Bracia Grimm) Warstwa krystaliczna (Bracia Grimm) Dziki łabędzie (Hans Andersen) Ponieważ burza zmieniła szyldy (Hans Andersen) Rique Chubchik (Charles Perrault) Dwunastu Łowcy (Bracia Grimm) Stary Sułtan (Bracia Grimm)

- Nie musiałbyś go zdobyć w takiej odległości, jeśli masz swoją córkę, takie mydło i dobre, nie doprowadziłoby się trzy lata temu nic z domu. Вона поганому тут за цей час нічому не навчилася, а тільки серце своє зберегла в чистоті. А ви вже й так були довгий час наказані, що жили весь час у страху.

Потім вона підійшла до кімнати і покликала:

– Виходь, моя доню.

Відчинилися двері, і вийшла звідти королівна із золотим волоссям, в своїй шовковій сукні, із сяючими очима; і було схоже, немов янгол спустився з неба.

Вона підійшла до свого батька та матері, кинулася до них на шию, стала їх цілувати, і – вже як тут могло бути інакше – заплакали вони всі від радості. Молодий граф стояв біля них; побачивши його, королівна почервоніла, як буряк, і сама не знала чому.

Сказав король:

– Мила дитино, своє королівство я вже роздарив, що ж мені тобі дати?

– їй нічого не треба, – сказала стара, – я дарую їй ті сльози, які вона виплакала через вас; це все перлини, і красивіші за ті, що знаходяться в морі, і дорожчі всього вашого королівства. А у винагороду за її роботу я дарую їй свою хатинку.

Тільки вимовила це стара – і миттю зникла на їх очах. Трохи затріщали стіни; озирнулися вони, бачать – обернулася хатинка в чудовий палац, і був там уже накритий королівський стіл і бігали взад і вперед слуги.

Казка на тому й закінчується, але у бабусі моєї, яка мені її розповідала, пам’ять стала короткою: кінець-то казки вона позабула. Я впевнений, що королівна вийшла заміж за графа, і вони залишилися жити разом у палаці, і жили вони там у повному щасті та багатстві стільки, скільки їм було Богом відпущено. Чи були білі гуски, що паслися біля хатинки, дівчатами (нехай це ніхто не зрозуміє

у дурному розумінні), яких прийняла до себе стара, і повернулася до них знов їх людська подоба, чи залишилися вони у молодої королеви служницями, – цього я напевне не знаю, але думаю, що це було саме так. А стара, мабуть, і зовсім не була відьмою, як думали люди, а була вона віщункою, і до того ж доброю. І, мабуть, це вона подарувала королівні в день її народження дар плакати не простими слізьми, а перлинами. Тепер воно так більше не відбувається, а інакше бідняки скоро б стали заможними.