Kwiaty Little Go

Powiedział jeden Mały Ida. Byli tak piękni ostatniej nocy, a teraz wszyscy byli połknięci. Co oni są? Poprosiła studenta siedzącego na kanapie.

Lubiła tego ucznia; Udało mu się powiedzieć niezwykle interesujące historie i wyciąć papierowe zdjęcia – serca z tancerzami zbiorników wewnątrz, kwiaty i wspaniałe pałace z drzwiami, które można otworzyć. Wielkie wino było tego ucznia!

- Dlaczego dzisiaj są złe oczy? – Znowu zapytał Ida i pokazał mu wyblakły bukiet.

- wiedz co? – Powiedział student. – Dziś nocne kwiaty były na piłce, a teraz wśliznęli głowy.

- i kwiaty nie tańczą. – Zaskoczony Ida.

- Dance! – Odmówił ucznia. Kiedy są ciemne i wszystko, co śpimy, dobrze się bawią. Prawie każdej nocy mają wynik / p> - a gdzie są najpiękniejsze kwiaty tańczą? – zapytał Little Ida. - byłeś poza miastem, gdzie jest świetny pałac, – latem jest w tym król – i gdzie jest taki wspaniały ogród z kwiatami? Pamiętaj, że łabędzie, które uciekli do ciebie za okruchy chleba? To jest w kwiatach i są prawdziwe wyniki! - Byłem tam z moją matką wczoraj - powiedziała Little Ida, – ale teraz nie ma więcej liści na drzewach, a nie ma żadnych kolorów ogród. Gdzie zniknęli? Lato je tak bardzo! - są one w pałacu, odpowiedział ucznia. Konieczne jest, aby powiedzieć ci, że jak najszybciej król i dworzały przenieśli do miasta, kwiaty natychmiast uciekają z Ogród w pałacu, a tam dla nich przychodzą w zabawne czasy. Spojrzałbyś na ciebie! Dwie najpiękniejsze róże siedzą na tronie – to król z królową. A czerwone koguty stają się blisko nich, stojąc i czcili – są to komory-junkierki. Potem są inne piękne kwiaty, a piłka zaczyna się. Hiacynty i krokusy wykonane są z małego brzegu i tańca z młodymi daniami – gołębi; A tulipany i duże żółte lilii są letnią panie, i oglądają wszystkie tańce poważnie i ogólnie zachowują się przyzwoicie. - a kwiaty nie spadną na to, co tańczą w Pałacu Królewskim? – zapytał Little Ida. - ale nikt nie wie, że tańczą tam! – odpowiedział studenta. – Prawda, starego dozorca czasami w nocy blondynka z dużymi lepkich kluczy w rękach, ale kwiaty, jak tylko skylowiste kluczy, natychmiast zawiesić, ukryj się na długie zasłony wiszące na oknach, a tylko ledwo. Ledwo patrzył stamtąd, jedno oko. Tutaj coś pachnie kwiatami! – niedźwiedzie starego dozorca i nic nie widzę. - To interesujące! – powiedział mała Ida, a nawet w dłoni pasiastych. Nie widzę ich zbyt? Możesz, – odpowiedział student. – Przerwy w oknie, kiedy jeździsz tam ponownie, do ciebie to. Dziś widziałem tam długą żółtą lilię: leżała i ciągnęła na kanapie – wyobrażała sobie, że była damą sądową. - a kwiaty z ogrodu botanicznego mogą również przyjechać, choć ogród i daleko od Pałac? - Cóż, oczywiście, może! – odpowiedział student. – W końcu są w stanie latać i latać, kiedy chcą. Nie zauważyłeś, że piękne motyle, czerwony, żółty, biały? Byli tak, jak prawdziwe kwiaty i raz były kwiatami. Po wyskoczeniu z łodygi wysoko w powietrzu, zalane płatkami, jak gdyby małe skrzydła i poleliały. A ponieważ zachowali się dobrze, pozwolili im latać i dzień. Teraz nie muszą już wrócić do domu i uśmieszają się na łodydze, od ich płatków i zamieniły się w prawdziwe skrzydła. Widziałeś to. Jednak być może kwiaty z ogrodu botanicznego i nie znajdują się w Pałacu Królewskim. Być może nawet nie wiedzą, jak zabawę jest zabawę. To właśnie musisz zrobić, – i pozwól profesorze botanikom, który tu mieszkają, nie są daleko stąd, wiesz o tym? – Kiedy przyjedziesz do jego ogrodu, powiedz trochę kwitnie o dużych punktach w Pałacu Królewskim! Kwiat mówi mu innym, a wszyscy uciekną. Profesor przyjdzie do ogrodu, a nie ma nikogo! Chętnie bycie zaskoczeni! Skąd zniknęli? – myśli. - i jak kwiat mówi innym? W końcu kwiaty nie mówią. - oczywiście nie, – rozmawiał ze studentem – ale są w stanie zrozumieć znaki. Widziałeś siebie, jak rock, ledwo podwajają bryza, jak jeździ z zielonymi liśćmi. I są też dobrze świadomi siebie nawzajem, jak mówimy. - a profesor ich rozumie? – zapytał Little Ida. - Oczywiście! Rano przyszedł do ogrodu i widzi, że wysoka pokrzywa robi znaki z jego liściaste piękne czerwone goździki. To właśnie powiedział pokrzywa: Jesteś taki słodki, bardzo cię kocham. Profesor tego nie lubił, a on uderzył pokrzywę na list, a jej liście – to wszystko, co mamy palce, – trafienie i przerwa! Od tego czasu nie odważy się go dotknąć. - z ciekawych! – powiedział mały Ida i roześmiał się. - Cóż, czy możesz zdobyć głowę dziecka z takimi drobiazgami? – oburzony doradca, który przyszedł również odwiedzić rodziców i siedział na kanapie. Nie mógł tolerować studenta i zawsze go chwycił, zwłaszcza gdy wyciął dziwaczne i zabawne figurki – podobnie jak męża na Gallows z sercem w jego rękach (został powieszony na jego serce) lub starej czarownicy na miotle, z mężem na nosie. Wszystko to nie lubiło Hollolda, a on zawsze powiedział: - Cóż, możesz zdobyć głowę dziecka z takimi drobiazgami? Co to jest głupia fikcja? Ale mała idź jest niezwykle pocieszana historią ucznia o kwiatach, a ona pomyślała o nich cały dzień. W związku z tym kwiaty pochyliły głowy, ponieważ są zmęczeni po piłce. Nic dziczyzny, są one chory W szufladzie tego stołu było również pełne wszelkiego rodzaju. W lalce zniszcz lalkę z sophetu, ale mała Ida obudziła ją. - Będziesz musiał wstać, Sophie, – powiedziała i spędzić tę noc w szufladzie. Biedne kwiaty są pacjentami, muszą umieścić je w łóżku – wtedy mogą zostać odzyskane. i wzięła lalkę z łóżeczku. Wygląd Sophie był bardzo niezadowolony, ale nie powiedziała ani jednego słowa, rozgniewała się na fakt, że podniósł ją z łóżka. Mały Ida położył kwiaty w łóżku, delikatnie. Zakrył je z wkładką i doprowadził do nich cicho, obiecując pić swoją herbatę i zapewnił, że wtedy wzrosną rano całkowicie zdrowo. Potem przeklinała łóżko, aby słońce nie świeci w jej oczach Na parapetach znajdowały się wspaniałe kwiaty jej matki – tulipany i hiacynty, a mały Ida cicho szepnął ich: - i wiem, że w nocy pójdziesz do wyniku! kwiaty sprawiły, co nic nie rozumiał, nawet nie poruszyli się. A małym wyjazd nie spędzi! w liniowcu łóżka, pomyślałem przez długi czas o tym samym, co wydaje się być mydlane, gdy kwiaty tańczą! Czy moje kwiaty znajdowały się w piłce w pałacu? – pomyślała i zasypiała. i wśród nocy, Mała Ida nagle się obudziła: Właśnie widziała kwiaty, student i doradcę, który szczeknął studenta za fakt, że ma głowę z małymi rzeczami. W pokoju, gdzie kłamałem, było cicho, na stole spalonej koszulce, a rodzice dziewcząt byli mocno spali, żeby to wiedzieć! – Wstała spojrzeć na półfrunowane drzwi, które leżały jej zabawki i kwiaty, a potem zaczął słuchać. I tutaj wydawało się jej, jakby w sąsiednim pokoju grając w fortepianie, ale bardzo cicho i delikatnie; Ta muzyka jeszcze nie słyszała. - Najwyraźniej kwiaty tańczą! – powiedział Identyfikatory. Tutaj! – Marzyła. Ale kwiaty nie były wliczone, a cudowna muzyka wszystko brzmiała. Wtedy Little Ida nie mógł stać, cicho wspiął się z łóżka, wściekła do drzwi do drzwi i spojrzał na sąsiedni pokój. Och, jak to było dobre! W tym pokoju nightllock nie jest spalone, ale był całkowicie lekki od księżyca, który spojrzał przez okno bezpośrednio na podłogę, gdzie w dwóch rzędach tulipanów a hiacynty dostarczyły. Na oknach nie ma kwiatu, były tylko garnki z ziemią. A na podłodze wszystkie kwiaty tańczyły się wzajemnie i tak słodkie: stały się w okręgu, rozciągnęli się z innymi długimi zielonymi liśćmi i krążyli w parach. Na fortepianie zagrał dużą żółtą lilię – najwyraźniej widział trochę Ida w lecie! Dziewczyna pamięta, jak powiedział student: Och, jak wygląda jak Frecken Lina! Następnie wszyscy wychowali go do śmiechu, ale teraz naprawdę dorastałem, jakby długa żółta lilia wygląda jak pościel. Ona i fortepian grali dokładnie jako Lina – odwróciła długą żółtą twarz na bok, potem w drugiej i skinął głową w rytm świetnej muzyki. Nie zauważyć nikt. i nagle mały Ida zobaczył, że duże niebieskie krokusy wyskoczyło prosto do środka stołu z zabawkami, zbliżył się do łóżeczka lalek i odrzucił stoki. Na łóżeczku leżały chore kwiaty; Szybko wstali i skinął głową jako znak, że chcą też tańczyć. Stara kurtyna ze złamaną dolną wargą wstała i czciła piękne kwiaty. Nie były w ogóle podobne do pacjentów, skoczyli na podłodze, a bardzo zadowoleni, zaczął tańczyć z innymi kolorami. Ta minuta usłyszała pukanie – jak gdyby coś spadło z tabeli, Ida spojrzał w Strona. Okazało się, że ta oleista wierzba szybko wyskoczyła do kwiatów, ponieważ uważali się za ich krewny. Wierzba, ozdobiona papierowymi kwiatami, była również bardzo słodka; Na wierzchołku siedziała na malutkiej lalce woskową w złamanej masce, dokładnie takiej jak doradca. Gulko stępujące z trzema czerwonymi drewnianymi nogami, wierzba skoczyła wśród kwiatów. Tańczyła Mazurkę, a inne kwiaty nie znały tego tańca, więc nadal byli bardzo łatwo i nie mogli wysadzić z taką mocą. I oto lalka na Verby nagle wyciągnięta, zakończył papierowe kwiaty i krzyczał głośno: - Cóż, czy możesz zdobyć głowę dziecka z takimi drobiazgami? Co to jest głupia science fiction? Teraz lalka zaskakująco jest podobna do doradcy – w tej samej złamanej masce, to samo zły i żółty! Ale papierowe kwiaty uderzyły ją na cienkie ramiona, a ona całkowicie się zmieniała, zamieniła się w malutką lalkę woskową. Było tak zabawne, że Ida nie mogła powstrzymać się od śmiechu lalki w czarnej kryjdzie. Wreszcie kwiaty, zwłaszcza te leżące w łóżku lalek, zaczęły żałować doradcę, a wierzba zostawiła go sama. Nagle coś Lunko potknął się do szuflady biurkowej, gdzie z innymi zabawkami leżącej lalki Sophie. Palacz pobiegł na krawędzi stołu, pozostawiając łóżka i trochę szuflad. Sophie wstała i zaskoczona zaskoczeni. - I tutaj okazuje się. – Rozmawiła. – Dlaczego nie powiedziałem o tym? - Czy chcesz ze mną tańczyć? – Zapytała jej palacz. - Mam też javalant! – Slashed Sophie i wrócił do niego z powrotem, potem usiadł do szuflady i zaczął czekać, aby zaprosić trochę kwiatu, ale nikt nie pomyślał, że został zaproszony. Potem – zaczęła się pokazać: KH, KH, KH! Ale tutaj nikt się tutaj nie poszedł. A curl tańczył jeden, a nie tak zły Pytanie, nie miała zdobycia. Kwiaty rozmawiały z nią są bardzo czuły, zwłaszcza tych, którzy spaliły w swoim łóżeczku i zaczęli z nią tańczyć; A inne kwiaty również poszły do ​​tańca i tańczyły wokół nich. Potem Sophie, bardzo zadowolony, powiedział kwiaty, które uwalniają ich łóżko, ona jest w porządku i w szufladzie! - Dziękuję, kwiaty odpowiedziały – ale nie możemy żyć długo. Rano wszyscy umrzemy. Powiedz tylko małą grę, dzięki czemu zakopał nas w ogrodzie, gdzie Zakopana Cankarka. Latem będziemy dorastać ponownie i będzie jeszcze piękniejszy. - Nie, nie musisz umierać! – zawołał Sophie i pocałowane kwiaty. W tym momencie drzwi się otworzyły, a wiele pięknych kolorów wszedł do pokoju. Mała Ida nie mogła zrozumieć, gdzie wzięli, – najwyraźniej, z Pałacu Królewskiego. W małej złotej koronie było dwie wspaniałe róże, był królem z królową. Za nimi czcząc wszystkie boki, chodził do dobrego lwa i goździków. Muzycy – duże maki i piwonie – Dul w strąkach, rumieniąc się z Natustwo i małe Błękitne Dzwony i Białe Prolutions zadzwonił, jakby mieli na sobie bańkę. To była zabawna muzyka! Dla, muzycy poszli wiele innych kolorów i wszystkie tańczyli – i niebieskie fiołki, a czerwone stokrotki i rumianek i lilii. Kwiaty tańczyły i pocałowały i tak słodkie, że nie można było wziąć oka. Wreszcie wszyscy życzyli sobie na dobranoc, a niewiele poszedłem na łóżko, a do poranka marzyła kwiaty i wszystko, co zobaczyła w nocy. Rano wstała i uciekła Do jej stołu – widzieć, czy są jej kwiaty. Odrzuciła stoki ... Tak, kwiaty leżały w łóżeczku, ale w ogóle całkowicie wyblakły! Sophie leżał również na swoim miejscu, w szufladzie, a jej twarz była śpiąca. - I pamiętasz, co mi polegałeś? – zapytał Little Ida. Ale Sophie tylko spojrzał na nią bez ujawniania jej ust. - Co jesteś niewdzięczny! – powiedział mały Id. P>- Oto gospodarstwo domowe! Powiedziała. A kiedy nadejdą moich norweskich kuzynów, spadniemy w ogrodzie, który znów wzrastasz na przyszłość lata i stać się jeszcze piękniejszym! Jonas i Adolf, Kuzynów, którzy Przybył z Norwegii, byli żywymi facetami. Ojciec dał im nowy samoprzylepny i zabrali ich z nim, aby pokazać pomysły. Powiedziała chłopcom o biednych zmarłych kwiatach i nakazał je zakopać. Przed chłopcami z strzelankami na ramionach, za nimi – mała Ida z martwych kwiatów w pudełku. Rowki zanurzone w ogrodzie, Ida pocałował kwiaty i opuścił pudełko w dziurę, a Jonas z Adolfem strzał przez grobie pęcherzy – ponieważ żadne karabiny ani broń były. Nowy Haven Storm Ship (Północnoamerykańska bajka) Jedwabisty (Angielska bajka) Średnia ocena: 5 żołędzie. Liczba głosów: 11 Ciekawsze bajki Quevich, który nie bał się (Bracia Grimm) Śnieżnobiały (Bracia Grimm) Rapunzel (Bracia Grimm) Dziewczyna Savage (Bracia Grimm) Mount Zemsti (Bracia Grimm) Mizzer (Bracia Grimm) Warstwa krystaliczna (Bracia Grimm) Kopciuszek (Bracia Grimm) Kryształowy Most (Charles Perrault) Snow Queen (Hans Andersen) Śnieżka i Bagrynik (Bracia Grimm) Odziedzi z lekarzem (Bracia Grimm)

- a gdzie są najpiękniejsze kwiaty tańczą? – zapytał Little Ida.

- byłeś poza miastem, gdzie jest świetny pałac, – latem jest w tym król – i gdzie jest taki wspaniały ogród z kwiatami? Pamiętaj, że łabędzie, które uciekli do ciebie za okruchy chleba? To jest w kwiatach i są prawdziwe wyniki!

- Byłem tam z moją matką wczoraj - powiedziała Little Ida, – ale teraz nie ma więcej liści na drzewach, a nie ma żadnych kolorów ogród. Gdzie zniknęli? Lato je tak bardzo!

- są one w pałacu, odpowiedział ucznia. Konieczne jest, aby powiedzieć ci, że jak najszybciej król i dworzały przenieśli do miasta, kwiaty natychmiast uciekają z Ogród w pałacu, a tam dla nich przychodzą w zabawne czasy. Spojrzałbyś na ciebie! Dwie najpiękniejsze róże siedzą na tronie – to król z królową. A czerwone koguty stają się blisko nich, stojąc i czcili – są to komory-junkierki. Potem są inne piękne kwiaty, a piłka zaczyna się. Hiacynty i krokusy wykonane są z małego brzegu i tańca z młodymi daniami – gołębi; A tulipany i duże żółte lilii są letnią panie, i oglądają wszystkie tańce poważnie i ogólnie zachowują się przyzwoicie.

- a kwiaty nie spadną na to, co tańczą w Pałacu Królewskim? – zapytał Little Ida.

- ale nikt nie wie, że tańczą tam! – odpowiedział studenta. – Prawda, starego dozorca czasami w nocy blondynka z dużymi lepkich kluczy w rękach, ale kwiaty, jak tylko skylowiste kluczy, natychmiast zawiesić, ukryj się na długie zasłony wiszące na oknach, a tylko ledwo. Ledwo patrzył stamtąd, jedno oko. Tutaj coś pachnie kwiatami! – niedźwiedzie starego dozorca i nic nie widzę.

- To interesujące! – powiedział mała Ida, a nawet w dłoni pasiastych. Nie widzę ich zbyt?

Możesz, – odpowiedział student. – Przerwy w oknie, kiedy jeździsz tam ponownie, do ciebie to. Dziś widziałem tam długą żółtą lilię: leżała i ciągnęła na kanapie – wyobrażała sobie, że była damą sądową.

- a kwiaty z ogrodu botanicznego mogą również przyjechać, choć ogród i daleko od Pałac?

- Cóż, oczywiście, może! – odpowiedział student. – W końcu są w stanie latać i latać, kiedy chcą. Nie zauważyłeś, że piękne motyle, czerwony, żółty, biały? Byli tak, jak prawdziwe kwiaty i raz były kwiatami. Po wyskoczeniu z łodygi wysoko w powietrzu, zalane płatkami, jak gdyby małe skrzydła i poleliały. A ponieważ zachowali się dobrze, pozwolili im latać i dzień. Teraz nie muszą już wrócić do domu i uśmieszają się na łodydze, od ich płatków i zamieniły się w prawdziwe skrzydła. Widziałeś to. Jednak być może kwiaty z ogrodu botanicznego i nie znajdują się w Pałacu Królewskim. Być może nawet nie wiedzą, jak zabawę jest zabawę. To właśnie musisz zrobić, – i pozwól profesorze botanikom, który tu mieszkają, nie są daleko stąd, wiesz o tym? – Kiedy przyjedziesz do jego ogrodu, powiedz trochę kwitnie o dużych punktach w Pałacu Królewskim! Kwiat mówi mu innym, a wszyscy uciekną. Profesor przyjdzie do ogrodu, a nie ma nikogo! Chętnie bycie zaskoczeni! Skąd zniknęli? – myśli.

- i jak kwiat mówi innym? W końcu kwiaty nie mówią.

- oczywiście nie, – rozmawiał ze studentem – ale są w stanie zrozumieć znaki. Widziałeś siebie, jak rock, ledwo podwajają bryza, jak jeździ z zielonymi liśćmi. I są też dobrze świadomi siebie nawzajem, jak mówimy.

- a profesor ich rozumie? – zapytał Little Ida.

- Oczywiście! Rano przyszedł do ogrodu i widzi, że wysoka pokrzywa robi znaki z jego liściaste piękne czerwone goździki. To właśnie powiedział pokrzywa: Jesteś taki słodki, bardzo cię kocham. Profesor tego nie lubił, a on uderzył pokrzywę na list, a jej liście – to wszystko, co mamy palce, – trafienie i przerwa! Od tego czasu nie odważy się go dotknąć.

- z ciekawych! – powiedział mały Ida i roześmiał się.

- Cóż, czy możesz zdobyć głowę dziecka z takimi drobiazgami? – oburzony doradca, który przyszedł również odwiedzić rodziców i siedział na kanapie.

Nie mógł tolerować studenta i zawsze go chwycił, zwłaszcza gdy wyciął dziwaczne i zabawne figurki – podobnie jak męża na Gallows z sercem w jego rękach (został powieszony na jego serce) lub starej czarownicy na miotle, z mężem na nosie. Wszystko to nie lubiło Hollolda, a on zawsze powiedział:

- Cóż, możesz zdobyć głowę dziecka z takimi drobiazgami? Co to jest głupia fikcja?

Ale mała idź jest niezwykle pocieszana historią ucznia o kwiatach, a ona pomyślała o nich cały dzień. W związku z tym kwiaty pochyliły głowy, ponieważ są zmęczeni po piłce. Nic dziczyzny, są one chory W szufladzie tego stołu było również pełne wszelkiego rodzaju. W lalce zniszcz lalkę z sophetu, ale mała Ida obudziła ją.

- Będziesz musiał wstać, Sophie, – powiedziała i spędzić tę noc w szufladzie. Biedne kwiaty są pacjentami, muszą umieścić je w łóżku – wtedy mogą zostać odzyskane.

i wzięła lalkę z łóżeczku. Wygląd Sophie był bardzo niezadowolony, ale nie powiedziała ani jednego słowa, rozgniewała się na fakt, że podniósł ją z łóżka.

Mały Ida położył kwiaty w łóżku, delikatnie. Zakrył je z wkładką i doprowadził do nich cicho, obiecując pić swoją herbatę i zapewnił, że wtedy wzrosną rano całkowicie zdrowo. Potem przeklinała łóżko, aby słońce nie świeci w jej oczach Na parapetach znajdowały się wspaniałe kwiaty jej matki – tulipany i hiacynty, a mały Ida cicho szepnął ich:

- i wiem, że w nocy pójdziesz do wyniku!

kwiaty sprawiły, co nic nie rozumiał, nawet nie poruszyli się. A małym wyjazd nie spędzi!

w liniowcu łóżka, pomyślałem przez długi czas o tym samym, co wydaje się być mydlane, gdy kwiaty tańczą! Czy moje kwiaty znajdowały się w piłce w pałacu? – pomyślała i zasypiała.

i wśród nocy, Mała Ida nagle się obudziła: Właśnie widziała kwiaty, student i doradcę, który szczeknął studenta za fakt, że ma głowę z małymi rzeczami. W pokoju, gdzie kłamałem, było cicho, na stole spalonej koszulce, a rodzice dziewcząt byli mocno spali, żeby to wiedzieć! – Wstała spojrzeć na półfrunowane drzwi, które leżały jej zabawki i kwiaty, a potem zaczął słuchać. I tutaj wydawało się jej, jakby w sąsiednim pokoju grając w fortepianie, ale bardzo cicho i delikatnie; Ta muzyka jeszcze nie słyszała.

- Najwyraźniej kwiaty tańczą! – powiedział Identyfikatory. Tutaj! – Marzyła. Ale kwiaty nie były wliczone, a cudowna muzyka wszystko brzmiała.

Wtedy Little Ida nie mógł stać, cicho wspiął się z łóżka, wściekła do drzwi do drzwi i spojrzał na sąsiedni pokój. Och, jak to było dobre!

W tym pokoju nightllock nie jest spalone, ale był całkowicie lekki od księżyca, który spojrzał przez okno bezpośrednio na podłogę, gdzie w dwóch rzędach tulipanów a hiacynty dostarczyły. Na oknach nie ma kwiatu, były tylko garnki z ziemią. A na podłodze wszystkie kwiaty tańczyły się wzajemnie i tak słodkie: stały się w okręgu, rozciągnęli się z innymi długimi zielonymi liśćmi i krążyli w parach. Na fortepianie zagrał dużą żółtą lilię – najwyraźniej widział trochę Ida w lecie! Dziewczyna pamięta, jak powiedział student: Och, jak wygląda jak Frecken Lina! Następnie wszyscy wychowali go do śmiechu, ale teraz naprawdę dorastałem, jakby długa żółta lilia wygląda jak pościel. Ona i fortepian grali dokładnie jako Lina – odwróciła długą żółtą twarz na bok, potem w drugiej i skinął głową w rytm świetnej muzyki. Nie zauważyć nikt.

i nagle mały Ida zobaczył, że duże niebieskie krokusy wyskoczyło prosto do środka stołu z zabawkami, zbliżył się do łóżeczka lalek i odrzucił stoki. Na łóżeczku leżały chore kwiaty; Szybko wstali i skinął głową jako znak, że chcą też tańczyć. Stara kurtyna ze złamaną dolną wargą wstała i czciła piękne kwiaty. Nie były w ogóle podobne do pacjentów, skoczyli na podłodze, a bardzo zadowoleni, zaczął tańczyć z innymi kolorami.

Ta minuta usłyszała pukanie – jak gdyby coś spadło z tabeli, Ida spojrzał w Strona. Okazało się, że ta oleista wierzba szybko wyskoczyła do kwiatów, ponieważ uważali się za ich krewny. Wierzba, ozdobiona papierowymi kwiatami, była również bardzo słodka; Na wierzchołku siedziała na malutkiej lalce woskową w złamanej masce, dokładnie takiej jak doradca.

Gulko stępujące z trzema czerwonymi drewnianymi nogami, wierzba skoczyła wśród kwiatów. Tańczyła Mazurkę, a inne kwiaty nie znały tego tańca, więc nadal byli bardzo łatwo i nie mogli wysadzić z taką mocą.

I oto lalka na Verby nagle wyciągnięta, zakończył papierowe kwiaty i krzyczał głośno:

- Cóż, czy możesz zdobyć głowę dziecka z takimi drobiazgami? Co to jest głupia science fiction?

Teraz lalka zaskakująco jest podobna do doradcy – w tej samej złamanej masce, to samo zły i żółty! Ale papierowe kwiaty uderzyły ją na cienkie ramiona, a ona całkowicie się zmieniała, zamieniła się w malutką lalkę woskową. Było tak zabawne, że Ida nie mogła powstrzymać się od śmiechu lalki w czarnej kryjdzie. Wreszcie kwiaty, zwłaszcza te leżące w łóżku lalek, zaczęły żałować doradcę, a wierzba zostawiła go sama. Nagle coś Lunko potknął się do szuflady biurkowej, gdzie z innymi zabawkami leżącej lalki Sophie. Palacz pobiegł na krawędzi stołu, pozostawiając łóżka i trochę szuflad. Sophie wstała i zaskoczona zaskoczeni.

- I tutaj okazuje się. – Rozmawiła. – Dlaczego nie powiedziałem o tym?

- Czy chcesz ze mną tańczyć? – Zapytała jej palacz.

- Mam też javalant! – Slashed Sophie i wrócił do niego z powrotem, potem usiadł do szuflady i zaczął czekać, aby zaprosić trochę kwiatu, ale nikt nie pomyślał, że został zaproszony. Potem – zaczęła się pokazać: KH, KH, KH! Ale tutaj nikt się tutaj nie poszedł. A curl tańczył jeden, a nie tak zły Pytanie, nie miała zdobycia. Kwiaty rozmawiały z nią są bardzo czuły, zwłaszcza tych, którzy spaliły w swoim łóżeczku i zaczęli z nią tańczyć; A inne kwiaty również poszły do ​​tańca i tańczyły wokół nich. Potem Sophie, bardzo zadowolony, powiedział kwiaty, które uwalniają ich łóżko, ona jest w porządku i w szufladzie!

- Dziękuję, kwiaty odpowiedziały – ale nie możemy żyć długo. Rano wszyscy umrzemy. Powiedz tylko małą grę, dzięki czemu zakopał nas w ogrodzie, gdzie Zakopana Cankarka. Latem będziemy dorastać ponownie i będzie jeszcze piękniejszy.

- Nie, nie musisz umierać! – zawołał Sophie i pocałowane kwiaty.

W tym momencie drzwi się otworzyły, a wiele pięknych kolorów wszedł do pokoju. Mała Ida nie mogła zrozumieć, gdzie wzięli, – najwyraźniej, z Pałacu Królewskiego. W małej złotej koronie było dwie wspaniałe róże, był królem z królową. Za nimi czcząc wszystkie boki, chodził do dobrego lwa i goździków. Muzycy – duże maki i piwonie – Dul w strąkach, rumieniąc się z Natustwo i małe Błękitne Dzwony i Białe Prolutions zadzwonił, jakby mieli na sobie bańkę. To była zabawna muzyka! Dla, muzycy poszli wiele innych kolorów i wszystkie tańczyli – i niebieskie fiołki, a czerwone stokrotki i rumianek i lilii. Kwiaty tańczyły i pocałowały i tak słodkie, że nie można było wziąć oka. Wreszcie wszyscy życzyli sobie na dobranoc, a niewiele poszedłem na łóżko, a do poranka marzyła kwiaty i wszystko, co zobaczyła w nocy.

Rano wstała i uciekła Do jej stołu – widzieć, czy są jej kwiaty.

Odrzuciła stoki ... Tak, kwiaty leżały w łóżeczku, ale w ogóle całkowicie wyblakły! Sophie leżał również na swoim miejscu, w szufladzie, a jej twarz była śpiąca.

- I pamiętasz, co mi polegałeś? – zapytał Little Ida.

Ale Sophie tylko spojrzał na nią bez ujawniania jej ust.

- Co jesteś niewdzięczny! – powiedział mały Id. P>- Oto gospodarstwo domowe! Powiedziała. A kiedy nadejdą moich norweskich kuzynów, spadniemy w ogrodzie, który znów wzrastasz na przyszłość lata i stać się jeszcze piękniejszym!

Jonas i Adolf, Kuzynów, którzy Przybył z Norwegii, byli żywymi facetami. Ojciec dał im nowy samoprzylepny i zabrali ich z nim, aby pokazać pomysły. Powiedziała chłopcom o biednych zmarłych kwiatach i nakazał je zakopać. Przed chłopcami z strzelankami na ramionach, za nimi – mała Ida z martwych kwiatów w pudełku. Rowki zanurzone w ogrodzie, Ida pocałował kwiaty i opuścił pudełko w dziurę, a Jonas z Adolfem strzał przez grobie pęcherzy – ponieważ żadne karabiny ani broń były.